{"id": "NA2_FT__433927", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433927.jpg", "text": "NOWE ATENY,\nALBO\nAKADEMIA\nWSZELKIEY SCYENCYI\nPEŁNA,\nJa rożne TYTUŁY iak ná CLASSES\nPODZIELONA:\nMȺDRYM dla Memoryału, IDIOTOM dla Nauki, POLITY‑\nKOM dla Praktyki, MELANCHOLIKOM dla rozrywki\nERYGOWANA.\nCZĘSC WTORA.\nTa Część Swiat cały z wſzelką awi ciekawością,\nZwierciadło Geniuſzow, z Językow mnogością.\no ich ie ná tym Swiecie, iak ɇ rozrodźiły:\nZakony, co ɇ w Pierwſzey Części opuściły.\nTo wszyko áło ę wielkⱥ pracⱥ y właſnym koſztem Autora tu ænigmat�\nwyrażonego:\nImie mi Dobrzerzeczon, á Názwiſko piane,\nTamte mi od Kościoła, te od Przodkow wlane.\nTo ie: przez Xiędza BENEDYKTA CHMIELOWSKIEGO Dziekáná Roha‑\ntyńſkiego Firleiowſkiego y Podkámienieckiego Páerza.\nRoku Wcieleney Przedwieczney Mⱥdrosci 1746,\nw DRUKARNI J K.MCi Colleg: Leop: Societátis JESU.", "sha256": "1bf0643846912049aec6be8919355b0bbd424a7b52aacff5b017ea4fd752d465", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433928", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433928.jpg", "text": "APPROBACYA Tey KSIȺSZKI\nPrzez J.W.JMci Xiędza IGNACEGO z Wyżyc WY\nZYCKIEGO ARCYBISKUPA Metropolitalnego\nLwowſkiego,\nDana iest w Pierwſzey CZɆSCI Tey KSIȺSZKI.\nTamże ie PRZEMOWA do CZYTELNIKA barzo potrzebn\nTu kładɇ\nZACHɆCENIE CZYTELNIKA do tey CZɆSCI.\nSurge vade; & Domus tua, & peregrinare, ubicunque repereris.\nIV. Regum cap: 8. v. 1.\nKSIȺSZKA ta ie, Quæ Mare, quæ terras, quæ totu�\npodet Orbem. Lucanus.\nOpus Magni mirabile Mundi Tibullus.\nKto w domu iak żołw śiedziſz, aniś woianżował,\nKurkow nie Turkow z okna w ſwym Domu widował\nLedwieś yſzał co MOGOL? SWIAT Nowy? PETZORA?\nTu� czytay, PEREGRYNANT bɇdzieſz z Domatora.\nKATALOG AUTOROW.\nObſzerny Reger Autorow, ktorych zaźyłem w piſaniu tych ATEN, ie\nw Pierwſzey CZɆSCI: tu iednak eencyalnych ztamtⱥd repetuię.\nAtlas Contraus Ianonis\nAdrichomii Jeroſolyma.\nBotera Theatrum.\nBar�laii Icon Animorum.\nCluverii Geographia.\nDelicye Włoſkiey Ziemi.\nDiionarium Historicorū.\nFabritius Georgius.\nFlores Regnorum.\nGladius contra Turcas.\n� ���� ����������������\nHioria Perca P. Kru‑\nnſki.\nKircheri Turris Babel.\nItaliæ Deſcriptio.\nLipi Justi Roma.\nMoſcovia Pauli Potocki.\nMichalonis Tartaria.\nNiderndoff Henrici\nGeographia.\nNumismatica Hioria\nClaudii du Molinet.\nRegna Poloniæ,Hiſpani\nGalliæ, Angliæ. &c.&�\nvario Authore.\nRadziwiła Xiⱥżęcia P�\nregrynacya.\nRykota Monarchia Turecka\nSpeculum Orbis.\nThcatrum Urbiū Europæ\nTemplum Vaticanum.\nVolſcii Peregrinatio.\nVir Conlii Andreæ ���-", "sha256": "9366340b9b2ee15b9bf06ae5977cf58f26e9997e7ab61488abd85871aca7449b", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433929", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433929.jpg", "text": "IASNIE WIÉLMOZNEMU JMćiPANU\nP. SZYMONOWI\nŁABĘCKIEMU\nSTAROSCIE ROHATYNSKIEMU\nMemu Oſobliwemu Dobrodzieiowi.\nP\nIerwſzⱥ Część NOWYCH ATEN moich Nayświętſzey BO‑\nGA Prowidencyi dedykowawſzy, gdy do Teyże ſerdecznⱥ\nwnuſzę ſupplikę, proſzⱥc o nátchnienie, ktoremubym zacne‑\nmu w Polſzcze Mecenaſowi tę DRUGȺ CZĘSC tychże de‑\ndykowat ATEN, tákowⱥ inſperatè odbieram inſpiracyⱥ, ábym\niⱥ Jaśnie Wielmożnemu TWEMU IMIENIOWI przy głę‑\nbokiey\n) a (", "sha256": "6b9d530d5b8f5a69e0839893912bb0d6dd802b463a280f3ae313c6f564cdb9fa", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433930", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433930.jpg", "text": "bokiey ofiarował weneracyi Jaśnie Wielmożny Mości Panie STAROSTO, Do‑\nbrodźieiu, ile w Firlejowie do Twego Stárowá Rohatynſkiego należⱥcym\nMiaeczku in cura animarum zoáiⱥcy Paerz w Rohátynie Dziekan, y ie‑\nśli ę chlubić godzi, gloriabor, Twoy Pártykulárny Sługá y Eymátor. Nie\nzgáni mi żaden Cato Cenſorius tego przedęwżięcia mego, że z pracⱥ moiⱥ o\ncáłego Swiátá Peregrynácyi tráktuiⱥcⱥ, do Twaiey Panſkiey zmierzam ve‑\nnerabundus Oſoby: ktory iáko Twoich Antenátow wiekopomnⱥ Sławⱥ y\nczynami chwalebnemi Swiat nápełniłes Sármácki, á w Oycu Twoim Fran‑\ncuſkie, Niemieckie. Włoſkie zlustrował Kraie przy rezonie chwalebnego\nwſzędzie Echo; y �m po zákonczonych cum plauſu Szkołách, peregrynuiⱥcⱥ\nOſobⱥ Twoiⱥ Europeyſkie, á awⱥ Imienia wſzystkie Swiata nápełniſz\nclimata finesque. Ibit Hyperboreas pam Tua fama per urbes: będzieſz\nwſęzdzie Urbis & Orbis Miraculum, gdy go Herbownym opłynieſz KO‑\nRABIEM, á przy tym do Fortunnych Cnocie y zacności zámierzonych Wy‑\nſpow, do Promontorium Bonæ Spei, Herculeo zápędziſz animo; nigdzie\ntey żegludze Twoiey fatálnych nie uznáiⱥc Syrtes & Charybdes: ſzczçśli‑\nwſzⱥ nad Kolumba y Weſpucyuſza náwigácyⱥ Novos dla ebie deteges\nOrbes, y moie po oboch Swiátách roznieśieſz ATENY. Krew Twoiá\nZacna ſympatycznie do wielkich fervens rzeczy, ile przy oſobliwych tá.\nlentách, nie dopuści Tobie Jaśnie Wielmożny STAROSTO Dobrodzieiu w\ndomowych deliteſcere kⱥtách, lecz RODOWITȺ TWOIȺNAWȺ iáko Ian\nKánucyuſz Sławny Navarchus, Swiátá opłynieſz Okrⱥg, y rozynieſz wſzę‑\ndzie, też co y támten odbieraiⱥc elogium: Primus circumdedii me. Ie‑\nżeli godziło ę Sławnym niegdy Ateńczykom corocznie do Delfickiego Apol‑\nlina expedyować Okręt, Navis Salutis nazwany, gdzie od Naywyżſzego O‑\nfiarczyncy ſolennie był koronowány; rozumiem że y mnie zá kryminał\nimputowáno nie będzie, kiedy Twoy Rodowity KORAB, názwę Okrętem\ncáłości Polſkiey, y wyſzlę go ná świát; gdźie nie iednego Czytelniká, re‑\nſpektuiⱥcⱥ Imie Twoie, będzie ukoronowány, uhonorowány rekognicyⱥ A\nchoćhyś Jaśnie Wielmożny MŁODZIANIE ná tę fatyguiⱥcⱥ nie puſzczał ę\nżeglugę, tedy Krew Twoiá z Jaśnie Oświeconⱥ, Jaśnie Wielmożnⱥ, Wiel‑\nmożnⱥ tyle rázy ſkolligowana Prozapiⱥ, anie Ci zá niezmierzony Ocean,\nKrew zaś nieprzyiacielſka zwycęzkⱥ Antenatow Twoich rozlana rękⱥ, zá\nCzerwone uydźie Morze, po ktorym Oyczyⱥ przybiieſz NAWȺ do nie‑\nśmiertelney Sławy portu: Habes aditum manſuræ in ſæcula famæ; przez\n� y moie lichⱥ pracɇ ná publiczny Swiátá widok wywiezieſz, wywiedzieſz\nnowy", "sha256": "b778b46cc950abb0c216612b55827bf70168bcf4eae8d1224c14edc42c33a62f", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433931", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433931.jpg", "text": "nowy y zacnieyſzy Jazonie. Niechay tam pod Carogrodzkie mury dwá\náttakuiⱥce Weneckie prżyępuiⱥ Okręty, Peregrinus y Paradiſus zwáne:\nTy Jaśnie Wielmożny KORABITO, chwalebnieyſzⱥ w Swiecie uczyniſz\nakcyⱥ, gdy Twoiⱥ NAWA po Swiata tego żegluiⱥc Morzu, iák po Neptuná\nelemencie ſam będźieſż Peregrinus, á gdźiekolwiek ánieſz Rayſkie z e\nbie káżdemu uczyniſz delicye: dla Literatow Twoiⱥ uczonⱥ Głowⱥ, y memi\nlichemi ATENAMI wykwitnieſz ut Paradiſus, wſzędzie átták�iⱥc igno‑\nrantiam. Jeſzcześ w młodym wieku, á iuż z Twarzy Twoiey wielkie\nobiecuiⱥcey rzeczy, z pilney a fundámentalney do náuk applikácyi, każdy\nſobie ſpe non nova obiecować może, iż Sangvine, Indole, Expeatione ieeś\nMagnus, choć w małym wieku. Już ma co publica fama ná ſwoiey reſonare\ntrⱥbie, gdy ná publicznych Lwowſkich ATEN exedrácb głádkⱥ intonuieſz,\nuſzy cukruieſz perorⱥ Gdźie ę kolwiek obrociſz, z chwalebnych postę‑\npkow Twoich verè Kátolickⱥ utemperowánych modeyⱥ, przykſztáłconych\nſubmiyⱥ, wyrażaſz, żeś wielkich Rodzicow. & magnæ ſpei Filius, piękney\nedukácyi wizerunek; tenor idem animo moresque modei. Teraz ſzkolne‑\nmi mⱥdre prace premiuiⱥcemi in arena literaria Skronie Twoie wykwita lau‑\nreis: w krotce na Polu Márſowym zwycięzkiemi zázielenieie Wiencámi: od\nExedrow uczoney Minerwy, do Sⱥdowych Trybunalſkich przenieeſz ę Sub‑\nſelliow, do Seymikowych, Seymowych y Senátorſkiey Izby przeydźieſz O‑\nbrad, wybornieyſzemi nád Delfickiego Apollina, ciekawe y mⱥdre uſży\nnápełn�aiⱥc Oraculis, Miraculis, pro Rege, Lege, & Religione domawia‑\niⱥc ę żwáwie, Antenatow Twoich idⱥc torem, Sukceorom zostáwuiⱥc ślády;\nŁABĘCKICH Sławę wynoſzⱥc na wyſoki u Swiátá ſzácunek, záwſze\nmiany ab ipſa Origine Domûs. Tych ŁABĘCKICH dawności iak Po‑\nlydora zwłok nie tykam śmiertelnych, jam parce ſepultis, bo ta iák Nie‑\nbotyczna gorá Olympus caput inter nubila condit: pierwſzych Krwie Prze‑\nzacney nie ſzperam Zrzodeł, gdyż iák Nila Egyptſkiego pierwſzych nie\nznaydę, poczⱥtkow, ktory do nie dawnych czáſow caput non prodidit ulli.\nNá Polu Márſowym ich wſzędzie notuię ślády, ná hardych nieprzyiaćioł\nkârkách płytkⱥ Staro‑ Polſkⱥ Szablⱥ ryſowáne czytam charáktery; z ktorych\nuznáię, że ŁABĘCCY canunt ſua funera Cygni. Oyczyzna Mátka ná\np��ſzczonym ſwoim ich tákich dla ebie edukowáłá Synow, źe iák nowi Ol‑\nbrzymi zá tęż Mátkę auſuri in Jovis ire Domum. Takiemi Ich Mość Orłá\nPolſkiego pokazali ę bydź Synámi, że ich ſzponⱥ, nie raz pono, Lew Szwe‑\ndzki porániony, Smok ſkáleczony Moſkiewſki, Turecki obárczony y przy‑\nćmiony\n) a2 (", "sha256": "be3b762363359eeaf94f8a09e7059ec50209d5a21e8a8124ee4179805816c012", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433932", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433932.jpg", "text": "ćmiony Xiężyc: Comminuam aut extinguam. Tákich Bohátyrow JAKOBA,\nWALENTEGO Stároę Bárſkiego, y REMIGIANA Syná Iego ŁABɆCKICH\nRuſkie od męwa znáiⱥ Kráie, á Tátárſkie czuiⱥ Kroie: Kozáckie w ſwey\nKrwie właſney, przez ŁABĘCKICH zámoczone pomniⱥ ſamopały: Puł‑\nnocny Horyzont nie tak od náturálnego ſwego mrozu, iáko od ŁABĘCKICH\nupału woiennego strętwiał nie raz. A czy raz Sármáckie Polá nam zwy‑\ncięzkich lás zrodziły laurow? gdy Ci Fabiuſze położonych trupem nieprzy‑\niacioł gruntá náſze ſkropiły poſokⱥ, y dla ich złodźieyſkich inkurſyi z\ntychże trupow náznáczyli gránice y uſypali kopce kopiiámi, ſparſo latè ri‑\ngant arva cruore. JAKOB námieniony ŁABɆCKI wydał Smiátu Rotmi‑\nrzá PIOTRA, contra hoes Petram ná wſzykie inſultus immotam, w Wę‑\ngrach, Wołoſzech, Pruſach, Moſkwie niezwyciężonego Bellatora; ktory z\nMALAWSKII iák z Hekuby Priamus odważnych Swiátu Polſkiemu KAZI‑\nMIERZA, JANA, STEFANA, JAKOBA ŁABɆCKICH czterech wydał\nParideſow; ktorym z Máronem uſznie przyznáć muſzę: His amor unus\nerat, pariterque in bella ruebant. Ktory to KAZIMIERZ ŁABɆCKI Dźiad\nTwoy Jaśnie Wielmożny Mości Pánie STAROSTO Dobrodźieiu zá Zy‑\ngmuntá III. Regnantá Polſkiego pod Smolinſkiem ták Royiſkiego záſmolił\nSmoká, z̄e po krwi iego tryumfalnⱥ ſwoiⱥ pływał NAWȺ. Ten to po\nTátárſkich, Szwedzkich potyczkách záwſze wygránych, nie tylko od Pátri‑\notow WOIAKIEM názwány, ále też in præmium Sercá Rycerſkiego Achil‑\nłeſom, Decyuſzom, Kámillom ſkompárowánego, od JANA KAZIMIERZA\nKoronátá Polſkiego Stárostwem KISZYNSKIM y Krolewczyznⱥ Markuſze\nrzeczonⱥ, więcey nad dwádzieścia Wśi inkluduiⱥcⱥ, regalizowány, áby He‑\nroiczno‑wſpanialy Geniuſz tego Woiaká miał ę gdźie rozprzestrzenić Cre‑\nverat hoili, Virtus generoſa ruinâ. Pátrzył ę ná odwazne Iego dźiełá au‑\nro cedroque ku wieczney nánotowáne pámięći, STEFAN CZARNIECKI Ruſki,\npotym Kijowſki Woiewodá Hetmanem Polnym umieráiⱥcy, Poruczeńwo Chorⱥgwi\nſwey Huſarſkiey, á tym ſamym Zyćia y Honoru Hetmańſkiego oddawſzy\nmu mánutencyⱥ, áby ten pro Troja aret Apollo, pro Caore Pollux. Corki\nIego z RYBINSKIY trzy Gratiæ, to BOGU, to Swiátu przyiemnⱥ áły ę\ngracyⱥ: TERESA zá OSTROROGIEM Stároⱥ Drohowiſkim, potym zá\nROIEWSKIM będⱥc, z temi obomá Zacnemi Was ſkolligowáłá Domami:\nHELENA Druga Corká ſwego ználázła Páryſa primo voto SOBIE‑\nSKIEGO Stároę Mierzwickiego, ſecundo Voto BRZUCHOWSKIE‑\nGO Strażniká Polnego. Trzećia KONSTANCYA Niebieiemu u WW.\nPanien", "sha256": "1f9c93f17ba0ec5b812df60c7ede51677e96c892f9c6cafd5d0c5784558588ba", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433933", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433933.jpg", "text": "Pánien Benedyktynek Lwowſkich poślubiona Oblubieńcowi, między Swiętego\nZgromádzenia gwiazdámi iáśniałá iák Xiężyc velut inter ellas Luna mi‑\nnores Stárſzy Syn KAZIMIERZA, á Stryi Twoy Jaśnie Wielmo‑\nżny Mości Pánie STAROSTO zaiáśniał Urodzenia, rozumu, gorliwośći\nſplendorem ná dwoch wyſokich Stallách Lwowſkiey y Krákowſkiey Kánonii\nMICHAŁ ŁABĘCKI, ktory in Stuba Trybunału głownego, był ut Tu‑\nba vocalis. Ten to MICHAŁ ſzalą Spráwiedliwośći adæquatè wſzykie\nważył ſprawy, rebellizuiące prawdźie monra ná wieczne dekretował ćie‑\nmnośći, pokázuiąc Swiatu, że ŁABĘCKICH Sumnienia, iáko Łabęćiow\nillæſus candor. Drugi Syn KAZIMIERZA nieoſzácowány Ociec Twoy\nANTONI ŁABĘCKI KISZYNSKI y ROHATYNSKI STARO‑\nSTA, w Tobie Synie źywym Cnot ſwoich konterſekcie po fata ſuperes;\nNayiaśnieyſzey Monarchini Polſkiey MARYI KAZIMIRY SOBIESKIY\nw cudzych Kráiách Astent, Panſkiego Majeátu Piástun; ktory do Oy‑\nczyzny powrociwſzy prywatne nád wſzykie Honory y Dygnitárwá pre‑\nferuiąc żyćie, w miłość Boſką, w eymácyą ludzką, y w reputácyą, nie w\nTytuły creſcere miał w ſobie ambitum, choć virtutis ſuffragiô był do nich\nnaypierwſzym Kándydatem: ná Szpitale, Kośćioły, ná Stryiſki y Lwowſki\nKonwenty OO. Franciſzkánow, ná Societatem JESU przez pewne Legata\nał ę Gratianus, dla wſzystkich indigencyi Mecœnas, Stáro‑Polſką rzetel‑\nnośćią, ſzczerośćią, civilitate & charitate Probinus. Ten ſobie w dożywo‑\ntnią zaślubił Ligę, wielkich w Polſzcze Imion Potomkę Jaśnie Wielmożną\nMAGDALENĘ MIKOŁAIA, STANISŁAWA KOSSAKO\nWSKIEGO Káſzteláná Kijowſkiego z CZURYŁOWNY zrodzonego\ny ALEXANDRY POTOCKIY Podſkárbiny Nádworney Koronney\nCORKĘ, naykochańſzą MATKĘ Twoię, drożſzą nád Kleopátry choć z Kro‑\nlewstwem w wálorze ſkompárowáną Perłę, odważną w Cnotách Heroicznych\nKámillę, do BOGA przykłádnym życiem káżdego ćiągnącą Węndę, z ſerc\nludzkich tryumfuiącą Zenobię, nie ſkompárowánych przymiotow Pándorę,\nwyſoką w zacność bez poniżenia drugich Olympię, pełnⱥ łáſkáwośći Kle‑\nmentynę, ná Szpitale, Klaſztory, Kościoły, hoyną Elżbietę. Siory Iey\ncztery Zakonnice KOSSAKOWSKIE Káſztelánki Kijowſkie ſą to cztery\nKárdynalne Cnoty; dwie przy Pochodni Swiętego DOMINIKA ogniem Bo‑\nſkiey rozgorzáłe Miłośći Stárożytnych Pánien Westnalnych w niewinnośći y\nczuynośći odnawiaiⱥce Historyⱥ. Trzecia Benedyktynka iuż z Kaynu Gory\ndo Niebieſkiego przenieśiona Olympu zá pobożne prace od Remunerátorá BO‑\nGA\n) a3 (", "sha256": "a329842322ed0ad4902d8abc25e297d78d244b4c6a352495bdfb187f235b1ac1", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433934", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433934.jpg", "text": "GA odbiera płacę. Czwarta Nayprzewielebnieyſza w BOCU IEY‑Mość\nPanna ELEONORA KOSSAKOWSKA, przykłádnⱥ Swiⱥtohliwośćciⱥ,\nwielkich Cnot okráſⱥ w tymże Zakonie BENEDYKTA Swiętego u W ſzy‑\nstkich Swiętych we Lwowie z wielkⱥ pochwałⱥ Zakonnym rzⱥdzi Zgromá‑\ndzeniem iáko doſkonáła XIɆNI, do tey ledwie przymuſzona Godnośći, do\nktorey z Cnot iuż dawno byłá Kándydatkⱥ. Piⱥta Jey Mośći Siorá KON‑\nSTANCYA KOSSAKOWSKA wprzod SOBIESKIEMU Cześni‑\nkowi Koronnemu, potym DONHOFFOWI Podczaſzemu Litewſkiemu,\ná tym ſamym zacnym záślubiona Imionom: co iest z wiecznⱥ y więkſzⱥ\nOkráſⱥ Domu Twego. Táż Jáśnie Wielmozná MATKA Twoiá wiekow ná‑\nſzych KORNELIA, ieſzcze z Brátá ſwego PIOTRA, DOMINIKA\nKOSSAKOWSIEGO Kaſzteláná Podláſkiego wielkich tálentow y grze‑\ncznośći Paná nie dawno zeſzłego, tudźieſz z Syna Iego Káſztelánicá y z\nświeżey z POTOCKIEMI Kolligácyi iáſne Ci Honorow ná Niebie Sármá‑\nckim nieći południe, złotym Rodowitego SLEPOWRONA pierścieniem pier‑\nwſze Ci w Polſzcze záślubia Dignitárstwa, Fæmina tantorum titulîs in‑\ngnis Avorum. Czyliż �i Herbownⱥ ſwoiⱥ PODKOWĄ Márſowogo Polá\nwypolerowanⱥ piaſkiem nie toruie gośćińca do fortunnych progreow? czyli\nnie wſpiera ŁABĘCKICH Domu, Przezacney ſwey Párenteli Filarámi, áby\nták Tua centenis et porticus alta columnis? Nie ſam Káliguli Rzym‑\nſkiego Okręt z nieśmiertelnego wyáwiony Cedru, nieoſzácowánemi lśnⱥł\ndyámentámi, żagle z przedniey formowâne miał purpury; ále też Twoiá\nJaśnie Wielmożny KORABITO NAWA drożſza iest nád Cedr nieśmier‑\ntelny, bo złota według Herbarzow, tyle drogich Kleynotow w ozdobie ſwo‑\niey kamputuie, ile Familiantow zacnych iáśnieicſz ſplendorem: ile ſkolligo‑\nwánych Senátorſkich Purpur, Biſkupich Fioletow w Twoim Zacnym rege‑\nruieſz Domu, tyle ſzárłatnych roſpuſzczaſz Żaglow, płynⱥc y ynⱥc\nwſzędźie zacnośćiⱥ Imienia. Jákoż tu SOBIESKICH ukoronowána JANINA\naliàs Tarcza ſwoię ná Ciebie Nayiaśnieyſzⱥ rzuca reperkuyⱥ: tu LE‑\nSZCZYNSKICH Wieniawa, álbo Głowá nád Twoich chwalebnych przy‑\nmiotow zdumiewa ę okráſⱥ, cyrkułem złotym, naywyżſzym Cię záṡlubia\ntytułom LUBOMIRSKICH Srzeniawy, fortunne Twemu KORABIOWI\nuznáieſz nurty, ukoronowánⱥ w Twoim Herbie Kołumnę, tychże Xiⱥżⱥt\nRzymſkich ádornuieſz ieſzcze Mitrⱥ. Formuiⱥ Ci wſzelkich Honorow, pu‑\nblicznych plauzow Theatra OSSOLINSKICH Topory: POTOCKICH\nOyczyźnie zbáwienne Krzyże, idⱥcemu Ci virili pau w dalſze látá y prce‑\nminen‑", "sha256": "a80f0bf32cd140e215c0f40225d40fc3d57bbebaf4ddbdaa5221d3d93b132a1d", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433935", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433935.jpg", "text": "minencye dáiⱥ Benedykcyⱥ, áby przy Potoku vireſcas meliore ſolo. Nie z\nkrzywdⱥ Domu Twego, lecz z honoráryinym profitem RZEWUSKICH\nKrzywda, ktora Ci toruie Appias ad Templa Honoris Virtutisque. A kto\nwięcey Zniwá Sławy y Chwały in horreum immortalitatis Domu Wáſzego\nzbierze nád Xiⱥżⱥt JABŁONOWSKICH Koſy? ktorych Imperialnemi ad\nſumma wylatuieſz Orłámi. Sⱥ Ci ná pomocy ZAMOYSKICH Jel tá álbo\ntrzy Kopie, ktore ę zmieniwſzy w wioá, ſzczęśliwⱥ Twey NAWIE ná\nOceánie awy ſpráwuiⱥ żeglugę A czy bydź może przezacnego Domu Twe‑\ngo głucha Famá, gdy MIĄCZYNSKICH Trⱥbá czyni iⱥ w Swiećie vocalem,\ncelebrat totum diſcurrens fama per Orbem. Przeciw náturálnemu wod\nkurſowi STADNICKICH, w gorę płynie Srzeniawa, á przez to Krzyż\nſwoy y WAS inter ara lokuie, inter ellas lumine regna tenet. A zkⱥd\nwiękſzy odor awy dla Was Peańſkie przechodzⱥcy zapáchy, iák z Herbo‑\nwnego WIELHORSKICH Kierdei, aliàs od trzech Lilii, ktore náturál‑\nnym Kándorem Przezacney Prozápii Wáſzey nigdy nigreſcere nie dopuſzczá‑\niⱥc, wieczny przynoſzⱥ wigor. DZIEDOSZYCKICH Sas, to iest z Mieⱥ‑\ncem Strzáłá, okropne wſzelkiey niefortunności pędźi umbras, nigdy bez\npunktu Honoru y Sławy Wáſzey, nie chybiaiⱥc mety: Non ſolum Tibi ſe tel‑\nlus, ſed dera debent. OSTROROGOW ŁUSZCZOWSKICH Nałęcz,\náliàs w cyrkuł zwiⱥzána Chustá, okrⱥg Swiátá cáłego ku Twoiey ściⱥga we‑\nnerácyi, wielkie Ci uwiiàiⱥc preeminencye titulosque capaces, DONHOF‑\nFOW, KURDWANOWSKICH, CZACKICH Herbowue Dźikow, Swinkow,\nOow Głowy, záwſze zwycięſkiemi y uczonemi uwieńczone Laurámi, dáiⱥ\nCi w Tytuły, reputácyę, y generalnⱥ u wſzystkich miłość creſcendi porádę,\nná ktorych iáko in capite Toli, zákłádaſz Twego Honoru Capitolium. O‑\nZGOW Ráwicz, aliàs Pánna ná Niedźwiedźiu ku gorze rościⱥgnione má‑\niⱥc ręce, cáłe Ci chce przychylić Niebo, ná Ciebie wſzystkie zgárnⱥć Honory.\nRYBINSCY po Wáſzym Krwie zacney pływáiⱥc Rubikonie, pod ſwoy Rá‑\ndwan, álbo Rodowitⱥ Chorⱥgiew wſzelkie dla Was zá�iⱥgáiⱥ fortunne fawo‑\nry, by Wáſzemu militent Domowi Fortuna per Orbem gna dedit. Trza‑\nſka, aliàs Miecz z Mieⱥcem MICHAŁOWSKICH przy Twoim ſeriò ob‑\nstáiⱥc Honorze, rzáſkáł ę; nie ták Mieⱥcem, iak tyⱥcem wiktoryi iá‑\nśnieiⱥcy, longo ſplendeſcit ab uſu. Choćhy tu wſzykie wywárły ę Eolá\nśiły, y Neptuná zburzyły Nurty, NAWIE Twoiey iakⱥ chcⱥc uczynić\nruinę: ROJEWSKICH Cholewá, to ie Klámry utrzymuiⱥ Herbowue.\nCZURYŁOW Pieſek wyglⱥdáiⱥcy z Czaſzy, przy Twoim czuwa Dooień‑\nwie:", "sha256": "730116a9958a2ae45880fb171e9d600e0bdc206383125958c5c4a18cadea7c45", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433936", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433936.jpg", "text": "wie: Pervigil ante fores ſedet, Domumqne tuetur: tegoż BRONIEWSCY\nſwoim obroniⱥ Męwem. Wykwitáiⱥ tu piękniey nad Alcynouſzá Wiry‑\ndarze Rodowite ZBROZKOW Poráie, aliàs Roże, do Senátorſkich Purpur,\nczyniⱥc Ci præludia. CI mowię wſzyſcy Krwie nexu ſkolligowáni, Pars\nmagna Senatûs na ozdobę Domu Twego, ſwoie Rodowite ſkomportowali Arma,\ny uczynili go inruimum Polſki Armamentarium. Faſcibus ingnes con‑\nvenere Domus, & qui leimus Orbi Sanguis erat. Maſz wprawdźie czym\niaśnieć, y Domowⱥ ſplendecⱥ Jaśnie Wielmożny FEBUSIE, á potym ſpły‑\nwaiⱥcym ex tot Aris ſplendorem coruſcare FAETONCIE, młodości Ozdobo,\nżywy Antenatow Twoich Konterfekcie, nástępuiⱥcych wiekow Idea. W ktorym\ndaycie łáſkawe Niebá, áby Swiát Sármácki Rzymſkich wenerował Honoryu‑\nſzow, Trojanſkich uznał Hektorow, Senat cum upore parádnych uchał\nKonſow, poważnych Kátonow, wymownych admirował Tulliuſzow: á co\nwiękſza pro Aris & Focis certuiⱥcych widźiał Pompiliuſzow. Zgołá bⱥdź\nSecli Decus admirabile nori. Płynże y yń ná świat cáły Jaśnie Wielmo‑\nżny KORABITO, y moim ATENOM w uczonych głowach optatum uczyń\nportum, ále wprżod przy nogách Twoich tranquillam pozwol ationem w głę‑\nbokiey moiey ſubmiyi záſadźiwſzy kotwicę; gdźiebym ſobie mowił z Pòétⱥ:\nAddita nunc Operi Meta, Coronis, apex. Niżeli tedy ſam będźieſz wielkich\nTomow máteryⱥ, niż Cię fama y czas ſkrzydlay z nieśmiertelnych czynow\nſwym piorem zápiſzⱥ w Annales, tym czáſem te moie liche, łáſkáwⱥ rękⱥ\ny ſercem ákceptuy OPUS, w ktorym wyczytaſz, że voto, animo, corde\niee�\nJaśnie Wielmożnego WM. Pana\nDobrodzieia\nNayžyczliwſzym y\nNayniżſzym Sługą\nAuthor Operis.", "sha256": "e90ec40e1ac4661343109a00ce48c864c0a81da8cb918be347108581a673cdda", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433937", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433937.jpg", "text": "TYTUŁ PIERWSZY\nWTOREY CZɆSCI KSIɆGI.\nNOWY PEREGRYNANT\nSTAREGO SWIATA\nLUSTRATOR,\nDOMATOR WSZɆDZIEBYŁSKI.\naliàs\nESSENCYALNE y OSOBLIWE SCIENDA\nO Pańwách, Krolewách, Xięwách,\nProwincyach, Miaách Wielkich,\ncum ſuis mirabilibus\nKROTKO SKOMPENDYOWANE\nEx probatimis Authoribus multis.\nN\nAypierwey tu dla PEREGRYNANTOW kládę Ta‑\nbellę, z ktorey mieć mogą Informacyą y Inrukcyą\nuzącą do Peregrynácyi.\n1. PEREGRYNANT tę powinien mieć intencyą, áby\niáko Pſzczołka, z Pańw, Krolew, Xiɇw, Prowincyi, Mia\niáko\nA", "sha256": "5047686aab96b640140ff29a8f745bf43f681705c391ad7d0fc2c979b0375b2d", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433938", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433938.jpg", "text": "iáko z kwiatow, cnot, náuk y piɇknych manier odycz zebráł.\nZeby mowię od Fráncuſkich Lilii kandoru, z Sorbony tameczney\nſorbeat náukɇ: od Florencyi nábrał odoru Cnot, z Bononii bonita‑\ntem, z Genui ingenuos mores, á nie wiciow. Nie ma ɇ uczyć\nod Grekow kłamwá, od Lygurow vanitatem, od Hiſzpanow zby‑\ntniey grándecy. Lutetiæ, to ie Paryż, à luto názwane nie maią\npoczcciwości twoiey inſpergere maculam: Nie powinieneś z Kapui\nz Annibalem capere roſpunego życia ſcandalum. Dopieroż od Tur‑\nkow nie naucż ę Polygamiam, to ie wielożęwá, ani Sodomii, od\nGrekow Schiſmy, y od Heretykow záraźliwych náuk od Machia‑\nwellow, powierzchownego układnego życia, á w ſercu niezbożne‑\ngo. A że we wſzykich Narodach nemo nè nævo: z tąd mowią\nGermani bibaces, Galli Leves, Hiſpani Lenti, & Grandes, Poloni Jaato‑\nres, Angli ſuperstitio, Hungari pemi, ná te ich Vitia nie obrácay\noka, ále na Zelum w Religii práwdźiwey, ná Rządy Reipublicæ,ná ſpra‑\nwiedliwość, Męwo, induryą, inwencyą; bądź oocznym Ar‑\nguſem, magna admirare, honesta imitare. Bądź Dunáiem rzeką, w\nktorąby wiele źrzodeł, potokow, rzek wpadało Virtutum, á nie\nkloaki ſzpetnego życia y manier. Wiekow náſzych erexit Politi\ncam ex Barbara Monarchiam Royiſką Piotr Alexiewicż Jmperator\nz ciekawey lurácyi cudzych kráiow. Dawniey Jan Zamoyſki\nKanclerz Polſki w cudzych kraiách Studioſus Peregrinans, dla Polakow\nw fundowániu Trybunáłu y innych Politycznych maxym Doktor y\nLektor chwálebny, czego ę w poronnym náuczył, tego ſwe‑\nmu kommunikował Národowi Polſkiemu. Nie tábaki Hiſzpań‑\nſkiey iako teráz, nie Dryakwi Weneckiey, nie Brzytew Fráncu‑\nſkich, nie Zegarkow Londyńſkich, nie Manufaktur Norimber‑\nſkich, nie Tutiunu y Cybuchow Tureckich, ále piɇknych manier,\nrządow Dobrá poſpolitego, náwozili do Oyczyzny dawni Pere‑\ngrynanci. Apollonius Filozof zlurowáł Perſow, Scytow, Indyą,\nBabylonią, á w tych wſzykich, lub grubych kráiach: Invenit ille\nVir ubi; quid diſceret, & ſemper ſe melior fieret, mowi S. Hieronim.\nNie wielka dali ��chałe Wielkiemu AIexandrowi Poddani, widząc\nPerſarum te mores & diſciplina\nINSTRUKCYA PEREGRYNANTA\n2", "sha256": "9a34955e779475c52828b51b9f4ac4dcbb985b2b01d19ae0da99afca60b9ca68", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__433939", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__433939.jpg", "text": "2do. Kto nie chce z Oyczyzny ſwoiey wyiechać ciołkiem, á po‑\nwrocić� wołkiem, te dalſze ma obſerwować regulas. Z Oyczy‑\nzny movens greum, weź Paſzport Krola, Xiążęcia, przytym Bene‑\ndykcyą; Spowiedźią y Kommunią preparuy ę proſząc BOGA:\nDirige greus meos in beneplacito tuo. Weź zá Przewodniczkɇ Ma‑\ntkę Nayświętſzą idącą do Egyptu, S. Rafałá, S. Anioła Stroża,\nSS. Trzech Krolow, S. Expedita zá Patronow. Tę wźiąwſzy ar‑\nmaturę, z ochotą wyieżdzay do cudzych Kráiow według perſwa‑\nzyi Kayodorá mowiącego. Interdum expedit Patriam negligere, ut\nSapientiam pot quis acquirere.\n3tio. Przybywſzy gdźie do Krolewá, Prowincyi, Miaa, tam\nɇ wprzod ſercem, potym Oſobą, BOGU pokłoń, przywitay\nAngelum Prædem owey krainy,lub miaá; bo y te maią Angelos Custodes.\n4to. Przybywſzy do ktorego kráiu, w tym naypierwſzą założ Cu‑\nriotatem, iák ɇ zowie, iak przed tym ɇ zwał, dla czego ta á‑\nła ɇ imienia mutacya? Jáka tam Religia, iaki Status, Pańwá\nczy Monarchicus, czy Ariocraticus, czy Democraticus? Jáka aerya,\npozycya, obfitość, iáka długość, ſzerokość gránic? Ják dawne\nto Krolewo, ex quibus initiis powało, lub upadło? Co tam zá\nwoyny, y eventa tráfiły ɇ? W czym ta Nácya nád inne excellit?\nGdźie wielką obſerwuy modeyą, bo w cudzych kráiach rigor\nwielki ná ſwáwolnych.\n5to. Mia Wielkich indagandus Fundator, lub Restaurator; dla\nczego tym názwane imieniem? Czy maią ſwoy Magirát? iákie\nPrzywileie od Monárchow, Xiążąt? Cży Liberæ Jmperii Civitates,\nczy Anſeaticæ? Co zá Mury, Foa, Defenſa? czy ma Cittadɇllɇ,\nZámek, ammunicye, Prædium? Jeżeli kiedy y od kogo\nw oblɇżeniu było, czy ſzturm gloriosè wytrzymało, y dało odpor?\nJakie y z kim prowádźi Commercia.\n6to. Co zá kondycya Ludźi y Obywátelow tamecznych, Supe‑\nriorum, Jnferiorum, w czym ich cnota y pochwáła constit, wier‑\nność ku Monarſze, lub Panu, co zá inklinacya ku Cudzoźiemcom.\n7mo. Obrocić rozumne y ciekawe oko, iákie Morze, cujus nomi‑\nnis, iákie rzeki, czy navigabiles, czy w morze wpadáiące, czy\ntam\nINSTRUKCYA PEREGRYNANTA\n3", "sha256": "d399350317cc1ff6ec9fa7c65003231bfb3ef02d0eced468496df83f296c15e5", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__434331", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__434331.jpg", "text": "poągnął SZARŁAT: in æu belli zoaiąc uawicznie, dla ochło‑\ndy o Kardynálſki poaráł ę KAPELUSZ; y záwſze by go krew\nPolſka, nunquam erubeſcens przy wyſokich ſwoich miała przymio‑\ntach; tylko że ie bardżiey Ruwności, niż iákiey Gurności aman‑\ntior, woli Oyczyemi fulgere Honoribus: ſequentes iednák non tam li‑\nbenter, quàm reverent�r KARDYNAŁAMI byli.\nMatthæus de Cracovia Biſkup Wormácki Kardynáł S. Cyriaci u‑\nmarł 1410, Alexander Xiążę Mazowiecki Biſkup Trydencki, Patry‑\narcha Akwileyſki, Kardynáł S. Laurentii in Damaſo, umarł R. 144�.\nZbigniew Oleśnicki Biſkup Krákowſki, Kardynáł S. Priſcæ, u‑\nmarł Roku 1455. Izydor Metropolita Kijowſki, Kardynáł SS. Pe‑\ntri & Marcellini, umarł w Rzymie Roku 1463.\nFryderyk Krolewicz Brát S. Kazimierza Kardynáł S. Sergii &\nBacchi, Arcybiſkup Gnieźnińſki, Biſkup Krákowſki, umarł R. 1503.\nStaniaw Hous Biſkup Warmińſki Kardynáł S. MARIÆ zá\nTybrem, Præſes Concilii Tridentini umarł Roku według nadgrobku\nRzymſkiego 1589.\nAndrzey Bathory Biſkup Warmińſki, Kardynáł S. Angeli, zá‑\nbity Roku 1599.\nJerzy Rádźiwił Biſkup Wileńſki, potym Krákowſki, Kardy‑\nnáł S. Sixti umarł w Rzymie 1600. Bernárd Maciejowſki Arcy‑\nbiſkup Gnieźnińſki Kardynáł S. Joannis ad Portā Latina umarł R. 1608.\nJan Albracht Sym Zygmunta III. Biſkup Krákowſki, umarł\nRoku 1634. Károl Ferdynand, Syn tákże Zygmunta III. Biſkup\nPłocki y Wrocławſki, Kardynáł, Fundator Domûs Profeæ Vilnens,\numarł Roku 1655. Jan Kazimierz z Jezuity Kárdynáł, potym\nKrol Polſki. Jan Kazimierz Denhoff Biſkup Cezenatſki, Kąr‑\ndynáł ante Portam Latinam. umarł Roku 1690. Michał Rádźie‑\njowſki Arcybiſkup Gnieźnińſki, Kárdynáł S. Praxedis, umarł R. 1707.\nJ. O. JAN LIPSKI Biſkup Krákowſki Kardynáł.\nCzy\n396\nEUROPA o Polſkim Krolestwie, mianowicie o Senacie.\nBbb2", "sha256": "21e5d48ee3fdc816cdbd1ed3446199a7eb99d24b24a5cc5589cb3998967bad0b", "subset": "history_print"}
{"id": "NA2_FT__434735", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\NA2_FT__434735.jpg", "text": "Tam‑", "sha256": "990f4323b0fd5215d65a413275fcba8ec5918a74d7eb4fed25a8a5c7c0a46405", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436609", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436609.jpg", "text": "NOWINY\nZ RAKVS\nO Monráncyey Cuterskiey.\nW Krákowie/ w Druk: Iákubá Sieben⸗\ncycherá. Roku Páńſk. M. D. LXXXX.", "sha256": "387d86494fbfba818317d507d1a99a0da547e88425ee8b0c0abd732144ea23fb", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436610", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436610.jpg", "text": "S. Auguin: epi. 50. ad\nBonifacium.\nN\nIechay Odßcžepieńcy nie ßukáiⱥ Duchá\nświɇtego/ iedno w ćiele P.Chryuſowym\n(to ie/w kośćiele iego) krorego ćiáłá má⸗\niⱥć oni v śiebie Sákráment (to ie znák\npowierzchny) ále nie máiⱥ ſámey rzecžy/\nktotey on Sákráment z�ákiem ie: y prze⸗\ntož ſobie ſⱥd y potɇpienie iedzⱥ y pijⱥ. 1.Co⸗\nrint. 11. Abowiem chleb ieden znákiem ie\niednośći: iž iáko Apooł mowi: Iednym\nchlebem y iednym ćiáłem mnodzy ieeſmy/\n1. Corint. 10. Przethož tylko ſam kośćioł\npowßechny álbo Kátolicki ie ćiáłem Ch⸗\nryuſowym/ ktorego on głowⱥ ie Zbá⸗\nwićiel ćiáłá ſwego. Gdźie indźie oprocž\ntego ćiáłá/ nikogo Duch ś. nie ožywia.\nBo iáko ſam Apooł powieda: Miłość\nBogá roźlana ie w ſercách náßych przez\nDuchá ś. ktory nam ie dány. Roman. 5.\nLecž nie ie vcženikiem Boſkiey miło⸗\nśći/ ktory ie nieprzyiaćie⸗\nlem iednośći.", "sha256": "df9aaf530aa485f6e1fdfcf42c0173da17525361e774eb2a29ad5dac7f5fb951", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436611", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436611.jpg", "text": "NOWINY Z RAKVS.\nO Monráncyey Luterskiey.\nN\nAyduiⱥ e iákieś dziwne práktyki y\nProroctwȧ / mȧło nie we wßykich Pȧṅ⸗\nwách chrześċiáṅſkich/ że e cudá/ y nád zwy⸗\ncżay/w rzecżách/y w Pȧṅwách odmiany wieł\nkie miáły dziaċ Roku bliſko przeßłego 1588. álbo máło\nco po nim. Teraz o tym nie mowiɇ/ iáko dȧlece potrzebȧ\nwierzyċ tákowym Gwiazdȧrzom álbo Kálendarznikom:\nto powiȧdam / że miedzy tym wßykim/ coſmy do tych\ncżáſow albo widzieli/ álbo yßeli dziwnego o przerzecżo⸗\nnym Roku/ nic nie może bydź nowßego y dżiwnieyßego\nnád nowⱥ Monrȧncyⱥ Luterſkiego Prędikántá Bibe⸗\nrá/ ktorⱥ naprzod w Rakuśiech y potym w Styryey y w\nKȧryntyey ludziom ziȧwił : i�ko tu cżytelniku miły niżey\nwyrozumieß.\n§ Drukowano w Wiedniu Niemieckim / á potym y w\nPrádze Cżeſkim iɇzykiem/ iż Maximilianus Biber w Sz⸗\nwabſkiey źiemi z Hale rodownik/ cżłowiek przyárßym/\nartium liberalium Magier/ y nȧ vrzⱥd Minierſki álbo Prę⸗\ndikȧnſki przez Paulum Eberum y Georgium Maiorem w Wittem⸗\nbergu przed cżtermȧ á dwudzieⱥ lat przepaſány/ y iáko\ne vdawa/ Außpurſkiey pierwßey confeſsyey prawdziwy\ny vprzeymy nȧślȧdowcá y vcżyćiel: iákoż mu też to przyz⸗\nnawȧiⱥ inßy cźterey Prędykȧntowie w Kȧryntyey/Ian\nGegler Prędant Bláyberſki / Gáſpár Szepfer Prędant\nw Kremzie/ Iákob Grybler Prędant w Kreichfangch/ y\nGáſpár Sokius Prędánt w Weyſachu/ że w náuce ſwoiey\ntrzyma e ßnuru proego Außpurſkiey confeſyey.\nTento Bi⸗\nA   ij", "sha256": "e112b59b031f679e3fc197d8eb0b3bbe2cdb0658f9bf87dd634081eb9975a3d9", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436612", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436612.jpg", "text": "To� t� Bibe� w�ocżⱥc e po miáecżkách y po wś�ich/\nták w Rákuśiech iáko w Karyntyey/ ludziom vdawał/ że\non ſam ná ten cżás prawdziwⱥ á ledwie iuż nie zágrzebio⸗\nnⱥ náuk� pierwßey Confeſsyey Außpurſkiey wznawiał/ y\nwedłaopiſánia iey prawdziwe Ciáło y Kreẃ Pańſkⱥ com⸗\nmunicantom rozdawał.\nA żeby ſobie lepßⱥ wiárɇ ziednał/ nowy ſpoſob chlebá/\nnowy ſpoſob kielichá / náoátek y nowy ſpoſob Mon⸗\nránciy/ gdzie on ſwoy towar chował/ godny Luterſkiego\nSákrámentu/ wynálazł.\nVßył z rozmáitych ßmátow iákoby łátkɇ álbo chłopká\ndoſyċ wielkiego bez vßu/á z woſkowym noſem/ z laſkⱥ/ cża⸗\npkⱥ ná głowie/lewⱥ rɇkⱥ bok ſobie podpár�/ á práwⱥ r�ke\nzniżⱥ y podnośi/ káznodzieyſki ge conterfetuiⱥc: pludry\nnad miárɇ długie y ßerokie ná kałt woru wielkiego z ro⸗\nzmáitych farb vßyte: otwarzał ie kiedy chċiał/ y záś ßnu⸗\nrem śćiⱥgał : á w tychto pludrach komorek przedzielonych\nnáßył/ gdzie rozmáite chleby dła ſwoich communicantow\nroznie przechował. Byłá też tám y krubecźká z iákimśi\nśiemieniem álbo prochem. Kielich záṡiɇ do rozdawániⱥ\nwiná miał drzewiány náder ſproſny y ſprochniály/ ále ten\nzáraz mieyſccy fłudzy / gdy tegoż Minirá do wiɇzienia\npoymowáli/ ßárpáiⱥc e znim rozdławili.\nW tey przerzecżoney Luterſkiey Monrancyey álbo rá⸗\ncżey ł�tce/ chował ßtuki chlebá rozne od śiebie/ nie tylko\nmátery� / ále y wielkośċiⱥ : niektore znich były ßtucżki\nmálucżkie/ z grubey cżarney mⱥki : drugie były troßkɇ biel\nße y wiɇtße : t�eċie z cudney białłey mⱥki dobrze wiɇtße.\nAle kázda z tych inßⱥ forme miałá/ iedno okrⱥgłe/ drugie\n�á trzy gránie/ trzeċie ná cźtery.\nZ t�to Monráncy� y z tákim Sákrámentem doſyċ ɇ\n��ugopo Rákuśiech y po Káryntyey ten to Biber wło⸗\ncży�/ ßalbi�c vbogiemi ludzmi/ chodzⱥc od domu do domu:\npytał", "sha256": "a382149079ae876aadfb86ee0984e4772ce446de668a0be5936b1c10d823a44a", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436613", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436613.jpg", "text": "pytał wßɇdzie/ ieśli goſpodarze máiⱥ codáċ � rzċíċ/ álbo\nieśliby chċieli wiecżerzáċ: á gdzie goſpodarzá nalazł álbo\ngoſpodyniⱥ po płecach/ tám wnet kram ſwoyroſpoárł/\ny dobywáiⱥc z pludrow onego chlebá ludziom zá ċiáło Páṅ\nſkie rozdawał: gburom á chłopwu/ cżarne grube máłe\nßtucżki: mießcżanom á rzemieślnikom troßkɇ wiɇtße y\nbielße: Pánom á śláchċie ießcże wiɇtße y cudnieyße.\nKielichá też ſwego lipowego cżɇo nie dobywał/ ále iáka\ne przykuchni wárzechá/ álbo zupen leffel/ by naſmrodli⸗\nwßa tráfiłá/tⱥ communicantom ſwym wino/ co ie zwał\nkrwiⱥ Páńſkⱥ/ rozdawał.\nTym ſpoſobem gdy przez kilká lat po Rákuśiech/ Sty⸗\nryey y Káryntyey vbogiemi ludźmi ten to Prędikánt ßal⸗\nbił / náoátek y do Wiedniá e przywlokł / y tám e w\nkⱥtách ſproſnych y nierzⱥdnych mieyſ�ách przechowywał/\ngdzie też był dniá 22. Márcá od vrzɇdu Ceſarſkiego poi⸗\nmány/ weſpołek y z Gertrudⱥ żonⱥ álbo z máłpⱥ ſwⱥ/ ro⸗\ndowitⱥ z Káryntyey/ y do wiɇzienia podány: gdzie toż\nwßyko vrzɇdowi wyznał co e piſało/ y tɇ iego nowⱥ\nMonráncyⱥ káżdy kto chċiał/ vbodzy y bogáċi/ Káto⸗\nlicy y Hęretycy/ oglɇdowáli.\n☞ W tym to ták ſproſnym przykłádzie proßɇ chrześċi⸗\náńſki cżytelniku/ przypátrz e/ iákie ie záś lepienie w tych\nPrędykántach Luterſkich y Ewángelickich/do iákich ſpro\nſnośċi przypadáiⱥ zá onym Luterſkim podániem/ ktore\nde libertate Euangelica wßɇdzie wytrɇbował/ Ze cżłowiek ch⸗\nrześċiáńſki prawu żadnemu ludzkiemu nie podległ.\n�Ale żebyś nie rzekł/ że e iedno ieden táki ßálbierz mie⸗\ndzy Prędykánty nálazł/przyłożeċ kilká inßych temu podo⸗\nbnych przykłádow.\n§ Nie daleko Straßburku Minier iedenz Bucero⸗\nwey ßkoły/ gráiⱥc kárty w kárcżemnym domu o niemáł�\npieniⱥdze/ proßony był pilno/ áby S�kráment co nary�\nchley cho⸗\nA iij", "sha256": "5b16d84bfb4ca0d960c64e95b216abf8a3c25dc76c6b5ab5acd8f5be7105e8b5", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436614", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436614.jpg", "text": "chley choremu iednemu á konáiⱥcemu donio. Dobry\nMinier/ niechcⱥc ßcżeśċia odbieżeċ/ záwołał chłopcá w\nßeśċinaśċie lat/ calafaora, álbo piecuchá ſwego/ żeby\nnȧtychmia ßtukɇ chleba wziⱥł/ y one benedikował/ y do\nchorego zánio. Piecuch poußny/wziⱥwßy w iednɇ rɇkɇ\nßtukɇ chlebȧ/ á w drugⱥ konewkɇ winá/ rzekł po Niemie\ncku: Trinck vnd es/ gott nicht wergis/ to ie: Iedz á\npiy/ á Bogá nie zápominay. Y ták choremu on zbożny\nSákráment oddał.\n§ Piße Naſus Biſkup tych báłámuctw Ewángelickich\nbárzo świádomy/ ze w Pfálcgrábwie Minier ieden z\nrzepy białłey/ċienko vkroiony/ná kałt Kátolickich opłá\ntkow Sákráment cynil/y ludziom podawał: á to za náu⸗\nkⱥ Vbiquitariorum, ktorzy vcżⱥ. Iż Ciáło Páná Chryuſo⸗\nwe/dla ziednocżenia z Bowem/ ták właſnie w káżdey rze\ncy worzoney ie/ iáko ſámo Bowo.\n§ Boccardus Minier Henryká Krolá Nawárſkiego/\nkrwie prágnⱥcy Prędykánt/ ten Pánu y Krolowi ſwemu\nwiecżnym potɇpieniem y piekielnym ogniem groźiċ nie\nprzeawał/ gdzieby e ſowiċie nie pomśċił/ krwie Vgo⸗\nnotow w dzieṅ ś. Bártłomieiá rozlaney/ álbo iáki ßcżⱥtek\nKátolikow y wiáry chrześċiáńſkiey we Fráncyey zoáwił.\nA żeby ſobie wiárɇ v uchácżow ſwych ziednał/vdawa to/\nże Ian S. w ſwoim obiáwieniu o iego przyśċiu zmiánk�\ncżyni/ náukɇ iego zálecáiⱥc.\n§ Muſculus Superintendens w mieśċie Szwáycárſkim\nBernie/ wyrok vcżynił/Aby żáden Minier nie śmiał ni⸗\nkogo krzċiċ okrom Niedziele świɇtey: ponieważ káżdy\nzbáwion bydź może choċia nie krzcżony/ by iedno był krz⸗\ncżonego ſyn. Tráfiło e/ iż Sámuel Huber Prędikánt\nw Bortolfie niedáleko Berná/ proßony od rodzicow/nie⸗\nmowiⱥtko bárzo ábe w pułnocy okrzċił okrom dniá Nie\ndzielnego. Pozwał go o to do Bormirzá Muſculus/iáko\nniepou⸗", "sha256": "f6ef0d6a4659772e21b3a0eff570908aa41a10f7b627fc58875f652237ef1cfb", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436615", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436615.jpg", "text": "niepoußnego. Tám zȧśiɇ Sȧmuel Muſculuſá Hęrėty⸗\nkiem nȧzwał/ twierdzⱥc iákoby vcżył/że Pan Chryus nie\nzá wßykich vċierpiał/ á iż Krze nie ie potrzebny do\nzbáwienia. Bormirz proak nie vmieiⱥc tákiey con⸗\ntrouerey miedzyMiniſtrámi rorzygnⱥċ/muśiał do tego\nBezɇ z Genewy przyzwáć/y z inßymi Miniry Tugurſkie⸗\nmi y Száffauſkiemi/ y ták zá ſpołecżnym zezwolenim dla\nſámego niepoußeńwá / chocia przy lepßey ſentencyey\nał/Huberá Kácerzem vcżynili/y vrzⱥd mu Káznodziey⸗\nſki odiɇłi.\n§ W Grábwie niemieckim von Hag/ v ś. Wolfángá/\npoánowieł był Nicolaus Gallus ſuperintĕdens ná olcu kázno⸗\ndzieyſkim Kotlárcżyka iednego Piotrȧ : ten e raz mył w\nłȧźni/ przypadł do niego oċiec/ ktoremu e nowo był bȧr⸗\nzo áby ſynacżek vrodził/ proßⱥc pokornie/ áby chċiał iśċ\ndo kośċiołá y tego mu ſyná okrzċiċ : ċiɇßko to było Mini⸗\nrowi/ ále dzieċiɇ kazał do łáźnie przynieśċ.Oċiec zȧłoſny/\nboiⱥc e áby dzieċiɇ przez krztu nie vmárło/ kazał przy⸗\nnieśċ do łáźnic/ ktore dobry Minier w oney komży łá⸗\nźiebney/ ſpodnicámi zowiⱥ/ ßáflikíem letncy wody polał/\nmowiⱥc Pater noer & Deo gratias : á gmin ludzi po wierz⸗\nchnicách odpowiádał/ Ná zdrowie łaźnia. Po takim krz⸗\nċie záraz ono dzieċiⱥtko vmȧrło.\n§ Piße Manlius/ Iż Roku Páńſk: 1544. Student ie⸗\nden wdowɇ brzemiennⱥ vcżynił :ná ktorⱥ że też rad pátrzył\nIácobus Minier/ Studentá iáko riualem, záwße niena\nwidział. Gdy wdowá porodziłá/ták pádło/że ono dzieċiɇ\nm�śiano do krztu nieść do przerzecżonego Minirá. On\nmáiⱥc iuż pierwey ſuſpiciⱥ o wdowie/ że Studentá rádá\nwidáłá/ chċiał pierwey od kmotrow wiedzieċ/ ktoby był\ntego dzieċieċiá oċiec/ y mȧtkȧ. Cżego gdy kmotrowie al⸗\nbo nie śmieli/ ȧlbo nie chċieli powiedzieċ : dzieċiⱥtko bez\nkrztu do domu odeał. Z cżego mátká zfráſowána/ ſyna⸗\ncżká záraz", "sha256": "16d01b17184da8bb714b04ab17d8aca6821aa4ce3e6a3958822e181044d69d95", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436616", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436616.jpg", "text": "cźká záraz vduśiłá/ y ſámá e obieśiłⱥ. Student z przy⸗\npadku źáłoſny puginałem e przebił: ⱥ Iácobus Minier\ndowiedziawßy e potym / iákich śmierċi przycżynⱥ był/\nſam e też obieśił.\n§ W Pfálegrábwie ziacháło e było kilká Minirow\nná ſwoy Sjnod/ ná ktorym to vrádzili y poánowili że iá\nko v Zydow niewie śċia płeċ obrzezána nie bywáłá/ tylko\nmeßcżyzná/ ták v chrześċiánow Sákráment ċiałá y krwie\nPáṅſkiey nie miał bydź podawan białymgłowom: ále po⸗\ntym Genewſcy Cathaſcopi ten dekret zepſowáli.\n§ W Wiedniu przed kilkiem lat byli dwáy Luteriæ ab⸗\nemij, co winá nigdy nie pijáli: wdáli e raz w diſputácyⱥ\nz Iezuitámi o vźywániu Kielichá: pytȧli ich Iezuitowie/\niákoby Kielichá vżywáli/ ponieważ winȧ z przyrodzenia\nnie pijáiⱥ � odpowiedział im ieden z tych Luteryow: Ia\npráwi zá dołeżeniem y rȧdⱥ moich Prędikántow y Mini⸗\nrow Luterſkich wodɇ miáo winá z kielichá pijɇ/mocno\nwierzⱥc ze oná wodá ie prawdziwa kreẃ Páṅſka.\nDrugi Luteryá powiedział/ že e pilno Magdeburſkich\nMinirow rádził/ iákoby e z rony kielichá ſpráwowáċ\nmiał: powiedzieli zgołá/ że żadnⱥ miárⱥ nie mam kielichá\nopußcżáċ/ále gwałt ſobie cżyniċ/ y wino piċ. W cżym że mi\ndoſyċ nie vcżynili/iáchałem práwi do Außpurku/ y tám⸗\ntych Minirow znowum e rádził: oni tákże y vználi y\nrádzili/żem miał koniecżnie kielichá vźywáċ/choċia gwałt\nprzyrodzeniu ſwoiemu cżyniⱥċ. Ia chcⱥc vucháċ/ wro⸗\nċiwßy e do domu chċiałem winá ſkoßtowáċ/ ále ſkoro miɇ\niego zapach záleċiał/ muśiałem wßyko co we mnie było\nwyrzuċiċ. Odnioem to wßyko záśiɇ do Minirow/kto\nrzy po długich miedzy ſobⱥ rozmowách y deliberáciách ten\nwyrok vcżynili: ábym ia przy comunicowániu kielich z\nwinem do v tylko przytknⱥł nic nie pijⱥc/ á mocno wie�\n�zyl/ że kreẃ Páṅſkⱥ biorⱥ.\nPiße Bren⸗", "sha256": "d22abcdd570645bcf37717d4c1142afe0454fc1427912b7a747c7c9dd150ef26", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436617", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436617.jpg", "text": "§ Piße Bredenbáchius w ſwey Hioryey Iflántſkiey/\nIż poány był z Lutrowey ßkoły do Iflant kußniercżyk\nieden/ áby ludziom Lutrowe owo miáo Boźego owá\nopowiádⱥł: ten poánowił w Derpċie Minirá iednego\nTkacżá/ cžłowieká proego / ktory ludzie w okolicżnych\nmiáecżkách y wśiȧch zwodził. Tráfiło e roku 1585.\ntámże w Derpċie/ gdy opłátki miáo ċiáłá Páṅſkiego lu⸗\ndziom rozdⱥwⱥł/że mu máteryey wiɇcey nie sáło do ro⸗\nzdawániⱥ: ßedßy tedy do domu/ rzepy bieluchney nákrá⸗\niał miáo opłȧtkow/y ludziom zá ċiało Páṅſkie rozdawał.\nToż vcżynił w Pfⱥlcgrábwie drugiMinier: iáko Na⸗\nſus świadcży/ za powodem náuki Vbiqwitárſkiey: że ċiá⸗\nło Pȧṅſkie ie wßɇdzie.\n☞ Tych kilká prawdziwych przykłádow o ßálbierwie\nMinirow Ewángelickich/ chċiałem do tych nowin Rá⸗\nkuſkich cżytelniku miły przyłożyċ: ábyś iáko Lwá z pázno⸗\nkċiow/ ták z tych poɇpkow poznał: y tego pewien był/\nżeċ wßyſcy w obecź Minirowie Ewȧngeliccy/ ták Lute⸗\nriæ, iáko Caluiniæ, ták Trideiæ, iáko Anababtiæ o ſwoiey\nEucháryyey nic zgołá pewnego áni wiedzⱥ áni wierzⱥ:\ntylko proym ludziom pod tytułem Ewángeliey/ocży my⸗\nd�ⱥ : á zá tym też Sácráment ták cżeuiⱥ y ßafuiⱥ/ iáko\nnie ċiáło y nie kreẃ Páṅſkⱥ.\nLuterowie chcⱥ mieċ iotne ċiáło Páṅſkie/ ále tylko\nná iɇzyku/ álbo miedzy zɇbomá: to ie/ w vżywániu tylko\nchlebá. Kȧlwinowie Sȧcráment chlebá y winá nie ċiá⸗\nłem/ ále znákiem cżyniⱥ : ċiáłu każⱥ ieśċ chleb/ á dußy każⱥ\nwierzyċ że ie ċiáło. Brencyanowie/ y ktorzy od niego\npoßli Vbiquitarij, ċizáś powiádáiⱥ/ że ták ie ná wiecżerzy\nPáṅſkiey w chlebie ċiáło Páṅſkie/ iáko ie ná polu wrze⸗\npie/ iáko ie w dɇbie/ iáko w grzybách/ w bedłkách/ y w\nwßykich inßych rzecżách worzonych.\nCżemu\nB", "sha256": "8939930a98e3ced13e1727b2dced3f6947f9d138537ba6d5406ea84cab3a538f", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436618", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436618.jpg", "text": "§ Cżemu wßykiemu ȧbyś doátecżnⱥ wiárɇ dał: nie\nwymyy/ nie potwarzy/ nie glozy ȧlbo przypiſki/ iákich ſⱥ\npełne Ewángelickie kśiɇgi przeċiw Kátolikom/ ále z w⸗\nłaſnych kśiⱥg Dokthorow/ Superintendentow/ Mini⸗\nrow/ y Rȧbinow Ewangelickich/ z przypiſȧnim mieyſc\ngdzie e co náyduie : położɇċ tu przed ocży o y kilkádzie⸗\nsiⱥt roznych wiarck/ nȧuk/ y inniemȧnia o tych cżterech\nowkách Páná Zbȧwiċielȧ naßego: Hoc e corpus meum.\nHic e ſanguis meus. Z kⱥd bɇdzieß mogł beſpiecżnie ȧ nie o⸗\nmylnie concludowáċ : ták iáko on wielki Doktor Lak⸗\ntȧncyus niekiedy concludował o mnowie Bogow Po⸗\ngáńſkich: Multitudo Deorum, nullitas Deorum. Multitudo religionū,\nnullitas religionum. Tak y ty bɇdzieß mogł bez ſporu conclu⸗\ndowáċ/iż zá tákim mnowem ȧlbò roiámi wiȧrek y mnie⸗\nmánia o ċiele Páṅſkim/zgołá ċiáło Páńſkie ráċili. Ták iż\nußnie możemy rzec: Tulerunt Dominum meum, & neſcio ubi po⸗\nſuerunt eum.\nLuter naprzod do tych ow Páṅſkich/ To ie ċiáło moie/\nTo ie kreẃ moiá/tákⱥ glozɇ y przypiſek cżyni. To ie\nprawdżiwe ċiało Paṅſkie/ ale w vżywȧniu tylko/ gdy ná\niɇzyk ȧlbo miedzy zɇby prziydzie.\nTenże in lib: de�capt: Babył. drugi záśiɇ wykład przynośi.\nTen chleb ie właſniɇ y bez figury ċiȧło moie.\nTenże Luter zaś inacżcy ſuꝑ cap: 6. Eſa: á cituiⱥ też te miey⸗\nſca Miniri Ducis Camiri, in admonitione Chriiana de libro con⸗\ncordiæ. Mowi/ práwi/ Prorok/ Ze widział Paná.\nY záśiɇ: Ze widział oſobɇ Paṅſkⱥ. Y zȧśiɇ: Ze wi⸗\ndział Páná. zkⱥd wywodziem/ że Pan y Oſsobá Pań⸗\nſka iedno. Ták też Ciáło Páńſkie y chleb Páńſki/ zá ie⸗\ndno ma bydz przyiɇte.\nTenże Tom: 2. Operum, pag: 31. b. Cálwiniom drogɇ śċiele/\nmowiⱥc: Nicby nie było ßpetnieyßego/ żeby e ieden\nBiſkup nienálazł/ ktoryby nie miał Sakramentu od\nCiałȧ", "sha256": "87d655a182239ab5f368f680ed0f8b0ab65a7499eefd4be80d116e12dac21ca8", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436619", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436619.jpg", "text": "Ciáłȧ Páṅſkiego rozeznáċ: ktore rzecży ták ſⱥ od śiebie\nrozne/ iáko wſchod od zachodu ońcá.\nTenze záś inácżey in ſermo ſup 6. cap:10: 1523. drukowȧnym.\nChleb nȧ ołtarzu tylko ie znák/iáko Krze. Y nie ie\npożytecżny/ iedno chleb iuß we wnⱥtrz pożywány.\nTenże ſermo: in Nat: Domini ſuꝑ Tit: 2. Dla tego widziß/ żeċ\nChryuſa niedawáiⱥ w rɇkɇ/ niechowȧiⱥgo w ſkrz⸗\nynkɇ/ nie kłádⱥ go w łono/ niedawáiⱥ go tobie w vá:\nȧleċ go tylko ofiáruiⱥ owem Ewángeliey świɇtey/\ny przez vßy twemu ſercu pokȧzuiⱥ : iáko tego ktory\ndla ċiebie/ dla twey plugáwośċi y nieſpráwiedliwośċi\ne wydał. Dla cżego nie możeß go żadyⱥ inßⱥ rzecżⱥ\ntylko ſercem bráċ.\nTenże Tom: 2. Ienæ drukowánym po Láċinie 1521. De abro⸗\nganda Miſsa. To ie Ciáło moie. To práwy ie znák y\nv pominek obietnice przyłożony. Bo ták z ſobⱥ nieśie\nrádá y zdanie Páńſkiey dobroċi/ ſwoie obietnice iákⱥ\npiecżɇċiⱥ zapiecżɇtowáċ. Ták Obrzezánie było zná⸗\nkiem przymierza: ták do liow piecżɇċi przykłádȧiⱥ :\nták podanim rɇki targ záċieráiⱥ.\nTenże in ſermonibus Ecclea: ſermone de Sacramentis: Sákrá⸗\nment nic nie ie bez owá. Słowo bowiem Sákrá⸗\nment wyċiſka. Abowiem iáko to możeß inacżey przy⸗\niⱥċ iedno przez wiárɇ/ Ciało moie ie wydáne nȧ od⸗\npußcżenie grzechow. W cżym ie ſkarb zámkniony.\nOdrzuċ ono ßaleṅwo/iako ċiáło Chryuſowe ie tám:\nO pożytek e áray.\nTen�e in Confėß: Maiori. Vcżyłem do tychmia/ y ießcże v⸗\ncżɇ/ Ze ten ſpor nie ie potrzebny : á iż ná tym nie wie⸗\nle zależy/ ieśli tám chleb zoawa/ albo nie. Iednák ia\nz Wiclefem trzymⱥm/ że tám chleb zoawa : á záṡ też\ntrzymam z Sophiámi/że tám ie Ciáło Páńſkie.\nKálwin przypiſuie to Lutrowi / y Bremeńſkim Mini⸗\nrom\nB   ij", "sha256": "4c70f72783825ac4d7bbf197efdb29c9c3165873c2c6ff3d2141e1ff8af27318", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436620", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436620.jpg", "text": "rom in ultima ſua admonitione contra Veualum, iż te owá\nTo ie Ciáło moie/ ták wykłádáiⱥ / Tu ie Ciáło\nmoie.\nBeza in annotationibus in nouum teamentum, miáo Hic e ſan⸗\nguis meus, To ie krew moiá / każe mowiċ/ Hoc e\nſanguis meus.\nFráncuſka Biblia w Genewie drukowána/ ták te owȧ\nwywroċiełá : miáo/ Hoc e corpus meum, kłádzie/ Tu\nálbo ná tym mieyſcu ie Ciáło moie.\nBucerus in retraat: y Heildeberſcy Minirowie in conformi⸗\ntatibus ták wykładáiⱥ : W tey wßytkiey ſpráwie ( kto⸗\nra e przy Wieczerzy Páṅſkiey działȧ) ále nie w ſamym\nchlebie/ ie y rozdⱥwane bywa Ciȧło moie.\nIan zLaſká in tra: de Sacrameńtis : Ten obchod Wiecze⸗\nrzey ie Ciálo moie : to ie/ Zwiⱥzek álbo ſpołecznośċ\nświⱥtośċi w ċiele moim.\nSwenkfeldius/ íako o tym świadcży Heßuas y Petrus Mar⸗\ntyr in magno uolumine : Ciáło moie ie to ( co w rɇku trzy⸗\nmał) to ie chleb.\nIoannes Langus Slɇżⱥk in cõmentarijs ad ſecundam apologiam Iuini\nták wykłáda : Ciáło moie ie to/ to ie/ pokármem\nduchownym. Iáko też v Ianá ś. cap: 6. iáśnie mowi.\nCiáło moie ie prawdziwy pokarm.\nVefalus w kśiɇgách ktorym tytuł / Rea fides de cœna,\nprzypiſuie to Nowokrzcżeṅcom/ iż Páṅſkie owá ták\nwykłádáiⱥ : To moy ie chleb.\nBrentius in Syntagmate contra Oecolampadium świadcży/ że Lu⸗\nterſcy Minirowie rozno ná roznych mieyſcách owá\nPáṅſkie wykładáiⱥ : Iedni : W chlebie ie Ciáło moie.\ndrudzy : Z chlebem ie Ciáło moie. trzeċi: Pod chle⸗\nbem ie Ciáło moie : iáko żołtek w iá�u.\nVillelmus Chlebicius lib: de cœna, y Dyſputácya Heldeberſka an⸗\nno 1560. miána/ Brȧndeburcżánom przypiſuiⱥ/ że v⸗\ncżⱥ/ iż Zchlebem ie Ciáło Páṅſkie.\nIoan⸗", "sha256": "b8172d1b327b15c602f6a494461fe1b31ae8840ebb75d4206bcf7769ac51c198", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436621", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436621.jpg", "text": "Ioannes Mattæus Smalcadens lib: de cœna: ie práwi Ciáło Páṅ⸗\nſkie W chlebie y z chlebem.\nSwenkfeldius in lib: de duplici atu Chrii, o cżym też Luter\nſpomina in confeß: Euchariiæ, ták vcży: Około chlebá\nie Ciáło moie.\nBrentius in diſput: contra Bulingerum, de omni præſentia Corp: Chri:\nTo ie/ práwi/ Ciáło moie/ oſsobliwym á niezwyk⸗\nłym obycżáieḿ bɇdⱥce w ċiele do vżywánia podȧnym:\nchoċia zwykłym obycżáiem w káżdey rzecży worzo⸗\nney ie.\nMatias Iliricus, iáko świadcžy Bucerus lib: de fideli admonitione :\nTemi/ práwi/ owy/ To ie Ciáło moie/ ták e po⸗\nkázuie rozumowi cżłowiecżemu Ciáło/ iȧko ocżom ná⸗\nßym pálcem pokázuiem chleb.\nVittembergenſes, incolloquio Mulbrune : y Iliricus in demōrationibus\nGdy práwi Pan chleb podawał/ podawał w chlebie ċiá\nło bɇdⱥce bez żadnych znákow. iáko gdy kto pokaże mie\nßek/ powiedáiⱥc że tu ſⱥ pieniⱥdze.\nIeßcże drugi wykład ċiß Witemberſcy Doktorowie in\ncolloquio Mulbrune : przywodzⱥ/ y Iliricus in appendice w ſpo\nmina/ iákoby rzekł Pan: Tylko wam pokázuiɇ Ciało\nmoie/ ále nie powiedam żeby chleb był Ciáłem/ álbo s⸗\nał e Ciáłem moim.\nIliricus in fideli admonitione, & in demonrationibus: W Euchá⸗\nryyey ze dwu rzecźy złoźoney/oſobliwie nam Pan iednɇ\npokázuie: iáko też o roſpalonym żelázie możemy oſobli⸗\nwie powiedzieċ/ to ie ogieṅ/ á to ie żelázo: nie mo⸗\nwiⱥc/ iáko Láċinnicy mowiⱥ/ figurata locutione.\nValentinus Erytræus in tabulis conſeßionis Auguanæ: & Iliricus in\nappendice: Ten pokarm vcżynionyz chlebá y z ċiáłá/ ie\nCiáło moie.\nMartinus Kemnicius in repetit: de cœna & in exam: part: 2. contra\nConc: Trident. Ten chleb ie Ciáło moie: nie wedle przy⸗\nrodzonego\nB   iij", "sha256": "f168f1270b9d6dec837aa3c64833709fa069f0543c228a10009f21a8e9b257b4", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436622", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436622.jpg", "text": "rodzonego biegu mowiⱥc/ álbo wedle właſnośċi ow\nrozumieiⱥc/ ále obycżáiem przyrodzenie przechodzⱥcym.\nSzekius in reſpoſ: de duabus naturis in Chrio.   To ie Ciáło\nmoie: nie ſproá/ álbo iáko mowi in au primo, ſed in a⸗\nu ſecundo, & in operatione energiæ: to ie/ że moc w ſobie\nma ċiáłá mego.\nIoannes Mattæus Smalcadens lib: de cæna, & Swencfeldius citante Heſ⸗\nſuo:   To ie Ciáło moie : nie w inośċi albo matery⸗\ney chlebowey/ ále w ſpominániu wiecżerzey/ y do niey\nnależⱥcych przypadkow.\nFontanus in Francia Antartica iáko świadcży Vilagagnonius in lib :\nde Euchariia.   To ie Ciȧło moie: tákiáko Ciȧło iego\nbyło kośċiołem/ o ktorym mowił: Zepſuyċie kośċioł\nten/ etċ. iȧkoby pokázuiⱥc Ciáło ſwoie bydz w ſwey\nprzyrodzoney właſnośċi.\nCaroladius in dialogo de Euchariia   Ciało moie ie to / ile\ntu v ołu śiedzi.\nZuinglius in ſubdio Euchariiæ, & Beza contra Veualum.   To\nzńácży Ciáło moie.\nTenże in expotione rei Euchariicæ.   Tu ie moie cżłowie⸗\ncże przyrodzenie.\nTenże ná tymże mieyſcu/ zȧś inácżey.   Tu ie Bowo\nálbo Duch ktory ożywia.\nTenże lib: 20. de inituć: cœnæ.   To ie śmierċ y mɇká moiá.\nTenże in reſponſ: ad confeſ: Luteri, y Occolampadius ad Teobaldum\nPellicanum.   To ie roſpámiɇtáme/ álbo wyśwadcże⸗\nnie ċiáłá mego.\nTenże lib: 2. de init: cœnæ.   To ie Ciáło wiáry/ álbo\nwiȧrá o mnie.\nTenże in præfat: ad Regem Galliæ & ad Principes Germainiæ, tákże\nOccolampadius de dignit: Euchari. tákże Petrus ḿartyr in tra:\nde Euchariia, tákże Caluinus in conſenſu cum Tigurinis.   To\nie Symbolum, álbo háo ċiáłá mego/ áłbo znák prawdzi⸗\nwego Ciałá.\nTenże", "sha256": "970ffac2b585d8abaffb3f95323c42d76ad7ce887b92b0104ef74f0e48f5f3d2", "subset": "history_print"}
{"id": "Nowiny_z_Rakuz_FT__436635", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Nowiny_z_Rakuz_FT__436635.jpg", "text": "S. Augu: Serm: 181.\nK\nTokolwiek ie/ y iákikolwiek ie/ Chrze⸗\nśćiánin nie ie/ ktory nie ie w kośćiele Ch⸗\nryuſowym. Abowiem ten ſam ie/ przez kto\nry Pan ofiárɇ rad prziymuie : ten ſam ie/kto⸗\nry e zá błⱥdzⱥce z vfnośćiⱥ przycžynia. Prze⸗\ntož tež o ofierze báránká Pan roſkazał mowiⱥc:\nW iednym domu bɇdziećie go požywáć : á nie\nwynieśiećie nic ná dwor z miɇſá iego. Abo⸗\nwiem w iednym domu báránká požywáiⱥ : iž w\niednym kośćiele powßechnym prawdziwa ofiá⸗\nrá odkupićielá ofiárowána bywa. Z ktorego\nmiɇſá Bog co wynośić ná dwor zákázuie/\niž świɇtego dawáć pſom nie kaže.", "sha256": "8849ba663fb9849d5e0a1d637e77061cc7235c4a0b90e4d551126b5c02df698e", "subset": "history_print"}
{"id": "Powodzenia_FT__436636", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Powodzenia_FT__436636.jpg", "text": "POWODZENIA\nniebeſpiecznégo :\nALE SCZĘSZLIWEGO\nWoyska I. K. M. przy I. M. Pá‑\nnu Stároſcie Kámienieckim\nw Multaniech,opiſanie\nprawdziwé.\nPrzez Iároßá Otfinowſkiégo.\nRoku/ 1600.\nW Krákowie.\nW Drukárni Lázárzowéy Roku Pánſkiégo\n1601.", "sha256": "99c0286e9c1a0be502669aa96dc5315ae11e448f6130be071539dd4c1b8f39f5", "subset": "history_print"}
{"id": "Powodzenia_FT__436637", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Powodzenia_FT__436637.jpg", "text": "AI����OWO�\nIASNIE WIELMOZNEMV PANV, PANV\nAndrzeiowi Leſczyńſkiému z Leßná , Woiewodźie Brze‑\nſkiému Kuiáwſkiému , Nakielſkiému etc. Stárośćie,\nmoiemu wielce M. Pánu.\nMArßowéć ſpráwy nioſɇ/ łáſkⱥ pobudzony\nTwoiⱥ / o zacny Pánie/ iáko poráżony\nVdrá z Woyſkiem/y iáko Michał ie wygnány :\nIáko prɇdko rozpróßon lud iego przebrány.\nPrziymi wdźiɇcznie : á vkaż wzrók piſmu łáſkáwy/\nZáczym prawdźie vⱥpi/ nieprzyiaćiél żwáwy.", "sha256": "96251898a5d5bb783a11161f6bee8f609ba961fad3aab490b65d69bb0748e9e4", "subset": "history_print"}
{"id": "Powodzenia_FT__436638", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Powodzenia_FT__436638.jpg", "text": "POWODZENIA\nniebeſpiecznego:\nALE SCZɆSLIWEGO WOYSKA\nIe K. M. przy I. M. Pánu Stároſcie Kámienie‑\nckim w Multaniéch, opiſánié prawdziwé.\nPrzez Iároßá Otfinowſkiégo.\nS\nKoro krwáwy Mars ſkończył/ ſpráwⱥ Zamoyſkiégo/\nV Telázyná rzéki bitwɇ: łákomégo\nSkoro Micháłá ſkróćił/ zágnał w przykré góry :\nSkoro wwiódł Woyſko w obóz/ kɇdy iego córy\nMießkiwáły / pod Ploe/ gdźie zwyćiɇwá dáné\nSto trzydźieśći Chorⱥgwi znáki / vkazáné\nOgromné dźiáłá iego: ſkoro plác boiowy\nNáwiedżił : ſkoro ćiⱥgnie záś pod Ploeowy\nPáłac/ śniegiem y błotem ſkoro vdrɇcżoné\nWoyſko: ſkoro przyśiegi Woiewód wzrußoné /\nTen ná páńwo Wołoſkié/ á Symeon záśiɇ /\nBierze Multáńſki pewny obowiⱥzck ná ɇ.\nMyślił dáléy Zamoyſki/ by vſpokoiony\nSymeon w źiemi zoał co nie bez obrony\nBydź muśiáło : z Woyſkiem ſwym iśdź mu e nie zdáło\nDo olice : niezgodⱥ Woyſka vbywáło.\nNáznáczⱥ kilku/ áby poßli z półki ſwémi :\nGdyż Michał znowu ludźi ſpoſabiał ſwé w źiemi.\nNizowce im przydáie: ći niechcⱥ: á owi/\nKtórémukolwiek każⱥ/ ćiⱥgnⱥ ku domowi.\nCiebie\nA   ij", "sha256": "ef0634fabec0d9ebf3a4177708f07003dca70ed39b76716d3b826afc0dd67928", "subset": "history_print"}
{"id": "Powodzenia_FT__436639", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Powodzenia_FT__436639.jpg", "text": "Ciebie Potocki przydźie prośić / ćiebie ktemu\nNáznáczyć. Prośićußnie : bo iáko chorému /\nRzékł Hetman / czás odpoczⱥć / czás iṡdź ku domowi :\nPrzywykłeś ty niewczáſom / przywykłeś boiowi.\nCzɇo ćiɇ Tátárowie / Gdańſkié niepokoie /\nCzɇo ćiɇ y Moſkiewſkié doznawáły boie.\nZna ćiɇ Wɇgrzyn / ( bo Rozwan Wódz ich poáwiony\nNá palu / miáo Páńwá wiśiał ) poráżony :\nCzym Hoſpodár Wołoſki był vſpokoiony /\nTen záś dźielnośćiⱥ twoiⱥ bɇdźie wprowádzony\nNá Stolicɇ : popráwiß awy / która ćiebie\nNośi po wßytkiey Polſcze/ niéść bɇdźie y w Niebie.\nZá co wdźiɇczność w Oyczyznie : od Królá nagrodɇ\nMieć bɇdźieß : Bóg wßechmocny / w zdrowiu twoim ßkodɇ\nOddali / á ſczɇśliwie poáwi przed Tronem\nPáná twégo/ y z mɇwem nigdy niezwalczonem.\nTo rzékł : obiemá z oczu krɇćiły e owá :\nDáléy z v Zamoyſkiégo kończyłá e mowá.\nIdź ſczɇśliwie : Potoccy przy to bie zoánⱥ\nBr�ćia twoi/ kożdy z ſwⱥ rótⱥ popiſánⱥ.\nSierzeniec ktemu czwarty : Strus y Kálinowſki\nPowinni/ Kniáź Porycki/ Temruk y Tarnowſki /\nKtóry tám niech zoánie árßym Multáńſkiégo\nWoyſká przy Symeonie : rótá Buczáckiégo\nZ tobⱥ idźie / y Golſki/ y Pożarowſkiégo\nChorⱥgiew / y piɇćdźieśiⱥt koni Milewſkiégo.\nSwirſki / y ći którym ſⱥ róty náznáczoné\nW Multaniéch/ towárzywo od was záćiⱥgnioné\nMieć maiⱥ. Przydam ktemu y Láowieckiégo /\nZ pułtorⱥ á piechoty / tákże Sredźi�ſkiégo\nZe dwiemá y / tylóż ich Lyſakowſki wiedźie :\nGdeßyńſki y Gorecki z chɇći ſwoiéy iedźie.\nChorⱥ⸗", "sha256": "df988367d0ddf51504cc16376ba5b2f8a1dded9f5b3ee8c271475d843f1b120d", "subset": "history_print"}
{"id": "Powodzenia_FT__436640", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Powodzenia_FT__436640.jpg", "text": "Straż przed námi / która e w dwoch milách śćiráłá\nZich rażⱥ / á zá námi idⱥ lekko dźiáłá.\nSniég był / który nam trochɇ pokázował drógi :\nNoc nas tái / á ćiepłá dodáie Mars ſrogi.\nMiedzy góry idźiemy/ gdźie ciáſnéprzechody /\nWⱥſkié drógi / przez Ardźiß rzékɇ byré byré brody.\nCzekamy w iednym polu / przy dɇbowym leśie/\nNá dźiáłá : z przedniéy raży ieden nam wieść nieśie/\nZe Vdráz woyſkiem w Mieśćie/ iuż ie orzeżony :\n(Stároá ɇka/ w śniegu chorobⱥ wzrußony)\nIdźiem zárázem ćicho/ w lewo zoáwiamy\nBában Owaká wdole/ ogień porzégamy.\nIuż iuż/ oneczné zorzá w górɇ e wydáiⱥ/\nIuż gwiazdy w iáſnym Niebie widźieć e nie dáiⱥ :\nOto nádchodźim Ardźiß/ przy górze ſádzony /\nDołmi od nas/ á z boku rzekⱥ okrⱥżony\nMo był/ do Miáá w prawo/ á góry wyſokié\nW lewo/ rzéki w pośrodku płynɇły głɇbokié:\nPlácu miɇdzy górámi máło zoawáło /\nPrzez byré rzéki czɇo brodźić e muśiáło.\nVdrázáś z miáá wyßedł/ zdrády záżywáiⱥc /\nChċiał z przoduw nas vderzyć/ w Miáo ſpodźiewáiⱥc\nZeſmy proo iść mieli. A nas pod górámi\nPrzez rzéki Hetman wiedźie gɇémi chróámi.\nPrzedni ludźie zááiⱥ Vdrɇz Woyſkiem w ſpráwie /\nCzyniⱥ z obu ron okrzyk/ áwi e łáſkáwie\nMars krwáwy/ trzykroć mɇżnie z námi e podkáli/\nCzwarty raz ſproſnie w góry tyły ſwé podáli.\nNáɇpuiⱥ pośiłki/ śiekⱥ ze wßéy rony/\nGɇy trup / po dolinách w chróśćiéch położony.\nTen kopiiⱥ przebity / ten zginⱥł od rány /\nSpadł z koniá / do oátká konmi podeptány.\nPiechotá", "sha256": "2e826816abdc2c98f139266415ee83cd8fc4c1238e8b9ccb928cbaad30542c31", "subset": "history_print"}
{"id": "Powodzenia_FT__436641", "image": "..\\impact-corpus\\pages\\images\\Powodzenia_FT__436641.jpg", "text": "Piechotá wbród przez rzekɇ/ puſczáiⱥ zagony\nPo chróśćiéch/ górách/ potym odwrót zátrⱥbiony.\nChćiáł Potocki zá nimi/ lecz konie zemdloné\nPrɇdko w brzéżyych rzékách idⱥc pochromioné.\nWytchnⱥć e zda pod Miáem. Iák oce rozgrzało\nSniég/ áiał/ błoto po brzuch/ koniom zoawáło.\nPo śiedmtyśiɇcy ludżi z Vdrⱥ było. Ale\nTyśiⱥc piɇćſet ich zbito : á ſam vßedł wcále :\nSiedmnaśćie Chorⱥgwi odiɇtych. Z náßégo\nWoyſka pießy był zábit/ rániono drugiégo\nMichałw Rudźie dwie mili ztámtⱥd był przez góry\nOrzeżony : od Vdry vmyċa ſwéy ſkóry/\nPrzez Olchɇ vćiekáiⱥc. Wetá Choćińſkiégo\nNázáiutrz wypráwuie/ za nim Tarnowſkiégo :\nZ ludźmi Hoſpodárſkimi/ który tuż pognány\nDźiáłá miece / tnie w góry/ iuż z źiemie wygnány.\nCzwartégo dniá wracamy e ku Piteowi/\nTuż pod Miáem zábieży:Poſeł Gizeldowi :\nSławá twoiá Stároá po wßem świećie ynie/\nSławá Polſka ná wieki wiekow nie záginie.\nRzékł Turczyn/ á moy Páſsá ßáblɇ twⱥ miłuie/\nDługich lat w záżywániuć téy áwy winczuie.\nPotym Vdrá z zacnemi pány łáſki prośi/\nZ przyczynⱥ Potockiégo/ ſnádnie to odnośi.\nPo bitwie dwunaégo dniá przyßedł z drugiemi/\nZá czym Hoſpodár bierze od wßech pokłon w źiemi :\nKilká Niedźiél w Piteśćie Woyſko náße leży/\nA potym do Mołdáwy ná leże ſwé mierzy.", "sha256": "56d99a00d9207819ea29f1b621428d11cec4aeed94b818f10e416cd0ea9f0921", "subset": "history_print"}